SURA AL‑FAJR (A Virradat)
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
A Mindenható és Könyörületes Allah nevében
Biszmilláhi r‑rahmáni r‑rahím
① وَالْفَجْرِ
A Virradatra
Velfadzsr
② وَلَيَالٍ عَشْرٍ
A tíz Éjszakára
Velejálin ‘asr
③ وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ
A párosra és a páratlanra
Veshshef‘i velvetr
④ وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ
Az Éjre, mikor tovatűnik
Vellejli izá jesr
⑤ هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِي حِجْرٍ
Hát nincs ezekben jel annak, ki elgondolkodik?
Hel fí zálike kasemun lizí hidzsrr
⑥ أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ
Nem látod tán, miként bánt Urad Áád népével?
Elem tera kejfe fe‘ale rabbuke bi‘ád
⑦ إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ
Iram oszlopos városával
Irema zátel‑‘imád
⑧ الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ
Minek nem volt párja a földön
Elleti lem jukhlek miszluha fil‑bilád
⑨ وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ
És Thamúd népével, kik a völgy szikláit kivájták
Vethamúdel‑lezíne dzsábuszsachra bil‑vád
⑩ وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ
És a Fáraóval, a Cövekek Urával
Vefir‘avne zíl‑evtád
⑪ الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ
Kik a földön zsarnokok voltak
Ellezíne taghav fil‑bilád
⑫ فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ
És megsokasították a romlottságot
Feektherú fíhel‑fesád
⑬ فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ
Rájuk zúdította Urad büntetésének korbácsát
Feszabbe ‘alejhim rabbuke savta ‘azáb
⑭ إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ
Mert Urad figyel az Őrtoronyból
Inne rabbeke lebilmirszád
⑮ فَأَمَّا الْإِنسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ
Mikor az embert Ura próbára teszi és kegyekkel illeti, így szól: „Uram megbecsült engem.”
Feemmál‑inszánu izá mebteláhu rabbuhu feekremehu vená‘amehu fejekúlu rabbí ekremen
⑯ وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ
De ha próbára teszi és szűkre méri gondviselését, így szól: „Uram megvetett engem!”
Veemmá izá mebteláhu fekadere ‘alejhi rizkehú fejekúlu rabbí ehánen
⑰ كَلَّا بَل لَّا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ
Nem! Ti nem tisztelitek az árvát
Kellá bellá tukrimúnel‑jetím
⑱ وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ
Nem buzdítotok a szegények etetésére
Velá teháddzún ‘alá ta‘ámil‑miszkín
⑲ وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَّمًّا
Kapzsi mohósággal faljátok fel az örökséget
Vete’kulúnat‑turáthe eklen lemmá
⑳ وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا
És hő szeretettel imádjátok a vagyont
Vetuhibbúnel‑mále hubben dzsemmá
㉑ كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا
De majd ha porrá zúzódik a Föld
Kellá izá dukketil‑ardu dekkan dekká
㉒ وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا
Majd eljön Urad és az Angyalok sorban
Vedzsáe rabbuke vel‑meleku saffan saffá
㉓ وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ
E napon feltárul a Pokol
Vedzsíe jevmeizin bidzsehennem
㉔ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ
Az ember emlékezni fog, de mit ér már az emlékezés?
Jevmeizin jetedzekkerul‑inszánu veenná lehu dzzikrá
㉕ يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي
Majd így szól: „Bár előreküldtem volna jó tetteket életemhez!”
Jekúlu já lejteni kaddemtu lihajátí
㉖ فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ
E napon olyan büntetése lesz, mint senki másnak
Fejevmeizin lá ju‘azzibu ‘azábehú ahad
㉗ وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ
Senkit nem kötöznek meg majd úgy, mint őt
Velá júsziku veszákehú ahad
㉘ يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ
Ó te megnyugvást lelt lélek
Já ejjetuhen‑nefsul‑mutme’inneh
㉙ ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً
Térj meg Uradhoz megelégedve és Őt megelégítve
Irdszi‘í ilá rabbiki rádijeten merdijjeh
㉚ فَادْخُلِي فِي عِبَادِي
Térj be odaadó szolgálóimmal
Fedkhulí fí ‘ibádí
㉛ وَادْخُلِي جَنَّتِي
Térj be Kertembe
Vedkhulí dzsenneti
MAGYAR FORDÍTÁS: ABDEL RAHMAN MIHÁLFFY
KIEJTÉS: BILAL JABOORI